Bij mij gaat het in het rijden en lesgeven om een dwangloze en eerlijke manier van rijden. Een manier van rijden waarin de hulpen minimaal zijn en waarin het paard zich vrij voelt en zich optimaal kan ontwikkelen.
Paard en ruiter horen in harmonie samen te werken.
Ook in de dagelijkse omgang vind ik het heel belangrijk dat een paard met respect, begrip, geduld en rust wordt benaderd.
Veel paarden hebben een traumatische ervaring gehad.
Dat kan zowel psychisch als lichamelijk zijn. Met dat soort paarden moet eerst worden gewerkt aan wederzijds vertrouwen en aan lichamelijke blokkades.
Om op die manier met paarden om te gaan vind ik het noodzakelijk om mij te verdiepen in het karakter en de bouw van een paard.
Ieder paard heeft een andere bouw en een eigen karakter, waaruit dus specifieke problemen kunnen ontstaan.
Bijvoorbeeld rijtechnische problemen, zoals slechte aanleuning, scheef lopen, niet goed aan het been, slecht inbuigen, slecht ruggebruik.
Ook zie ik vaak dat paarden een ‘gedragsprobleem’ vertonen, b.v. concentratieproblemen, staken, steigeren, bokken, slaan of bijten bij het opzadelen, vluchtgedrag, buitensporig schrikgedrag.
Lichamelijke blokkades kunnen o.a. onstaan doordat het paard niet in balans loopt, door te veel spanning tijdens de training, of doordat de eigenaar/ruiter niet goed weet om te gaan met het ( soms complexe ) karakter van het paard. De enige manier om dit soort blokkades op te lossen is opnieuw beleren. Eerst moet het paard weer los door het lijf durven lopen om vandaaruit de juiste spierontwikkeling te krijgen.